Begin mei reisde ik samen met mijn vader zes dagen door Zuid-Noorwegen. We wilden vooral veel wandelen en trokken vanuit Stavanger richting Odda. Daar bleven we drie nachten om de omgeving van Folgefonna en Hardangervidda te verkennen. Dat bleek een uitstekend plan: vanuit dezelfde uitvalsbasis wandelden we langs een gletsjermeer, klauterden we richting een gletsjer en kwamen we tijdens één tocht maar liefst vier watervallen tegen.
Juist die afwisseling maakte dit deel van onze reis zo leuk. De ene ochtend liepen we over een gemakkelijk pad naar Bondhusvatnet, terwijl we later die dag bij Buarbreen onze handen nodig hadden om verder omhoog te komen. Onderweg merkten we ook dat het in mei boven in de bergen nog behoorlijk winters kan zijn. Ik vertel je er in deze blog alles over!
Hey hallo! Ik ben Jacco, en via Reis360.nl deel ik met veel plezier mijn reisverhalen. Van spontane stedentrips tot rondreizen door ruige natuur, ik neem je mee in reisverhalen die je zelf wilt meemaken!
Tussen het gletsjerijs en de watervallen
Op de kaart liggen Folgefonna en Hardangervidda dicht bij elkaar, maar tijdens onze wandelingen zagen we steeds een andere omgeving. Aan de kant van Folgefonna liepen we door groene dalen, langs een gletsjermeer en richting het ijs. Bij Husedalen klommen we langs watervallen omhoog richting Hardangervidda. Hoe hoger we kwamen, hoe minder bomen er stonden en hoe meer rotsen en sneeuw we zagen.
Dat maakt deze regio zo tof en ook populair voor wandelliefhebbers. Je kunt elke dag een andere wandeling kiezen, zonder meteen aan een meerdaagse tocht te beginnen. Wel merkten we al snel dat een paar kilometer op een Noors wandelpad heel wat meer tijd kan kosten dan thuis. Zeker als er touwen en kettingen aan te pas komen.
Bondhusvatnet: een rustige start van de dag
Bij Bondhusvatnet begonnen we ontspannen. Vanaf de parkeerplaats bij Sundal liepen we door een groen dal naar het gletsjermeer. Een goed begaanbaar pad, stromend water onderweg en bergen om ons heen. Voor Noorse begrippen was dit een makkelijke start.
Bij het meer wil je vanzelf even blijven staan. Het water, de steile bergwanden en het zicht richting de gletsjer maken het een mooie plek om foto’s te nemen. Hier hoef je niet eerst uren voor omhoog te klimmen. De wandeling is ook goed te doen met kinderen.
Wij liepen destijds verder langs het meer en kwamen uit op ongeveer 7,7 kilometer. Daar deden we een kleine twee uur over. Dat was ons eigen tempo; neem vooral meer tijd als je rustig wilt kijken en fotograferen. Het eenvoudige pad naar de eerste oever en het vervolg langs het meer verschillen ook van elkaar.
Mijn ervaring met de wandeling naar Bondhusvatnet geeft je een indruk van de route en het landschap. Voor ons was het een fijne ochtend, met nog voldoende energie voor Buarbreen in de middag.
Buarbreen: hier heb je je handen nodig
De weg naar het startpunt van Buarbreen was al een belevenis. Vanaf Odda reden we een smalle weg in, waarvan ik me even afvroeg of we wel goed zaten. Je hoopt vooral dat er geen grote camper van de andere kant komt. Gelukkig kwamen we gewoon bij de parkeerplaats uit.
De wandeling begon vrij rustig, langs de rivier en door het bos. Verderop veranderde dat. We staken water over, stapten over rotsen en gebruikten op steile stukken touwen en kettingen om omhoog te komen. Hier stop je je telefoon dus even weg: je hebt je handen nodig.
Het mooiste vond ik dat de gletsjer al tijdens de klim in beeld kwam. Je hoefde het eindpunt niet te halen om van het uitzicht te genieten. Terwijl we verder klommen, bleef dat ijs tussen de bergen zichtbaar.
Toch kwamen we uiteindelijk bij het stuk waar het niet meer verantwoord voelde. Het was begin mei en na warme dagen was de sneeuw aan het smelten. Ongeveer een halve kilometer voor het einde keerden we om.
Ik had graag verder gekeken, maar vond de wandeling ook zo al de moeite waard. De combinatie van klauteren, het uitzicht op de gletsjer en terugkijken door het dal maakte dit een van mijn favoriete tochten van de reis.
Husedalen: vier watervallen in één wandeling
Bij Husedalen kregen we weer een heel andere wandeldag. Vanaf Kinsarvik volgden we een route langs vier watervallen: Tveitafossen, Nyastølfossen, Nykkjesøyfossen en Søtefossen. Een flinke rij namen om te onthouden. Gelukkig hoef je onderweg vooral het pad te volgen.
We begonnen rond half tien. Het was bewolkt, maar droog en prima weer om te wandelen. Het eerste stuk liep gemakkelijk door het bos naar Tveitafossen. Daar stonden we meteen een tijdje naar het water te kijken. Naast de waterval ligt een elektriciteitscentrale; vanaf hier begon ook het stevigere klimwerk.
Mijn favoriet kwam daarna: Nyastølfossen. Deze brede waterval zagen we eerst tussen de bomen door. Naarmate we dichterbij kwamen, werd het geluid steeds duidelijker. Het leuke is dat je erlangs omhoogloopt. Daardoor bleef hij lang in beeld en konden we hem vanaf verschillende plekken bekijken.
Na de derde waterval werd het landschap opener. We hadden inmiddels behoorlijk geklommen en richting Søtefossen kwamen we sneeuw tegen. Dat maakte het lastiger om de route te volgen. Boven hadden we uitzicht over de vallei en vonden we een plek om onze lunch op te eten voordat we teruggingen.
Onze wandeling was ongeveer 11,6 kilometer lang. Trek er voldoende tijd voor uit, want met vier watervallen stop je vaak.
Nog even door naar Vøringsfossen
Na Husedalen reden we door naar Vøringsfossen. Vøringsfossen is een van de bekendste watervallen van Noorwegen. Je zou denken dat we wel genoeg watervallen hadden gezien, maar deze paste nog mooi in onze dag.
Hier konden we vanaf de uitkijkpunten en de trapbrug de diepe kloof inkijken. Na de kilometers bij Husedalen was het prettig dat we voor dit uitzicht maar een klein stuk hoefden te lopen. De wandeling naar de voet van de waterval hebben we niet gedaan. Wij hielden het bij boven kijken, foto’s maken en weer verder rijden.
Odda als fijne uitvalsbasis
Wij verbleven drie nachten in de omgeving van Odda, in een huisje tussen de fruitboomgaarden richting Kinsarvik. Vanuit daar konden we verschillende kanten op.
Odda was ook handig voor de boodschappen. We namen zelf lunch, water en snacks mee, want onderweg op de wandelpaden kom je geen plek tegen waar je even een broodje bestelt. Vanuit ons huisje was het bovendien niet iets wat je nog snel lopend ging halen.
Je hebt wel wat rijtijd tussen de wandelingen. Met onze huurauto konden we zelf kiezen hoe we de dagen indeelden. Zoek je een plek om meerdere wandelingen te combineren, dan vond ik dit een fijne regio om een paar dagen te blijven. Odda ook als uitvalsbasis overwegen? Lees dan meer over wandelen in de omgeving van Odda.
Wandelen in mei vraagt om wat ruimte in je planning
Wat ik van deze dagen vooral meenam, is dat je per wandeling moet kijken wat haalbaar is. Bij Bondhusvatnet liepen we ontspannen door het dal, terwijl sneeuw bij Buarbreen ons eindpunt bepaalde. Eén reismaand zegt dus weinig over alle paden in een regio.
Neem goede wandelschoenen met grip mee, stop regenkleding en voldoende eten in je rugzak en bekijk vooraf de route en de lokale omstandigheden. Wij gebruikten gedownloade wandelkaarten als hulpmiddel. Houd onderweg ook ruimte om je plan aan te passen. En wil je nog meer wandelingen in Zuid-Noorwegen vinden? Dit zijn 12 wandelingen in Zuid-Noorwegen die je zo kunt doen zonder huttentocht.